یک مکان شنا به مکانی تبدیل شد که تصورات مردم را به خود جلب کرد."،
در 1 آوریل 1914، اولین اجرای اپرای دختران تاکارازوکا برگزار شد. محل اجرا تئاتر پارادایس، یک استخر تغییر یافته بود. سوابق رسمی می گوید که نمایش برتر شامل "دونبوراکو" و اجراهای دیگر بود و اجرا رایگان بود.[3]
این صحنه خروج این آزادی را دارد که درباره نحوه استفاده از ساختمان تصمیم نگیرد. اگر فقط به نقش آن به عنوان یک استخر نگاه کنید، ممکن است امکاناتی بی فایده شده باشد. اما اگر به آن به عنوان فضایی نگاه کنید که مردم می توانند در همان زمان جمع شوند و از آن لذت ببرند، امکانات دیگری باز می شود.
با این حال، اگر صحنه را در یک ساختمان خالی برپا کنید، فرهنگ بلافاصله رشد نمی کند. در تاکارازوکا، مدارس و شرکت های تئاتر راه اندازی شده اند و اجراها ادامه خواهند داشت.[3] برای اینکه یک رویداد واحد به تجربه ای تبدیل شود که مردم بخواهند بارها و بارها از آن بازدید کنند، آموزش اجراکنندگان و مدیریت مکان نیاز به کار است.
کسب و کار ایچیزو بعداً به فروشگاه های بزرگ گسترش یافت. فروشگاه بزرگ هانکیو در اومدا در سال 1929 افتتاح شد.[1] زندگی کنید، حرکت کنید، لذت ببرید، بخرید. اگر آنها را یکی یکی به ترتیب زندگی روزمره آنها بچینید، نمودار روز یک فرد مناسب تر از کلمه تنوع است.
عکاس ناشناس /"، ویکی مدیا کامانز/منبع تصویر"، / Public domain(بدون تغییر محتوای عکس)"،
DENتفسیر YAMATO DENSHI"،
یک برچسب موجود را کنار بگذارید و احتمالات را دوباره بررسی کنید."،
"اتاق کنفرانس"، "منطقه فروش"، "روزهای بسته". وقتی چیزی نام دارد، به راحتی می‌توان هدفش را مشخص کرد. اگر می‌خواهید از خروج تاکارازوکا به عنوان یک اشاره استفاده کنید، مکان‌ها و زمان‌هایی را که در دسترس دارید تجدید نظر کنید، از کارکردهای آنها شروع کنید. جادار، ساکت است.