عکس روی جلد: عکاس ناشناس /"، Wikimedia Commons ／ Public domain. فقط اندازه نمایش عکس تنظیم شده است."،
Magosaburo Ohara | مدیر Kurashiki Boseki و حامی پروژه های اجتماعی"،
ویژگی ویژه افراد بر اساس مطالب تاریخی عمومی - در مجموع 3 صفحه"،
رفاه کارکنان را بیشتر از سخاوت پشت آن ارزیابی کنید."،
وقتی در مورد مدیرانی می شنوید که برای افراد شاغل تسهیلات ایجاد می کنند، ممکن است داستان دلسوزی را تصور کنید. با این حال، در کارهای ماگوسابورو اوهارا حرکتی وجود دارد که در آن موضوعاتی که با نیت خیر مدیریت قابل مشاهده نیست برای بررسی به کارشناسان ارجاع داده می شوند.
طبق مشخصات کورابو، اوهارا در سال 1906 رئیس Kurashiki Spinning شد. مدرسه به تلاش های مرتبط با آموزش ادامه داد و در سال 1908 ساخت خوابگاه های خانوادگی پراکنده را آغاز کرد. بهبود نه تنها محل کار، بلکه همچنین محل زندگی به عنوان یک مسئله مدیریتی تلقی شد.[1]
کار کارخانه فقط با ساعات کار تکمیل نمی شود. توانایی استراحت، خواب و یادگیری بر نحوه کار روز بعد تأثیر می گذارد. تصمیم برای بهبود محیط زندگی را می توان به عنوان دیدگاهی تعبیر کرد که فقط به کارکنان از نظر زمان تولید نگاه نمی کند.
با این حال، داشتن یک شرکت تامین کننده مسکن، هم حمایت و هم وابستگی دارد. اگر تامین کننده کار و مسکن یکی باشد، ممکن است اعتراض کارگران برای کارگران مشکل باشد. این داستانی نیست که نتیجه گیری کند که در آن زمان در خوابگاه ها چه اتفاقی افتاده است، بلکه سوالی است که باید هنگام ارزیابی رفاه شرکت ها باز بماند.
این واقعیت که ما تعداد تسهیلات را افزایش داده ایم به تنهایی به ما اجازه نمی دهد به این نتیجه برسیم که کارگران به اندازه کافی مورد احترام قرار گرفته اند. هنگام تصمیم گیری به صدای چه کسانی گوش داده شده است؟ آیا افرادی که از آن استفاده می کنند درخواست بهبود کرده اند؟ آیا بار کار خود تغییر کرده است؟ برای مطالعه عمیق در مورد تلاش های اوهارا، لازم است که تمرکز خود را از بیرونی و بیان ساختمان به موقعیت های بیرونی تغییر دهیم.
DENتفسیر YAMATO DENSHI"،
افرادی که حمایت می شوند در ارزیابی آن نظر دارند."،
نتایج صرفاً با رضایت کسانی که امکانات و سیستم‌ها را ارائه کرده‌اند تعیین نمی‌شود. بررسی کنید که آیا افرادی که واقعاً از این تسهیلات استفاده می‌کنند می‌توانند استراحت کنند، می‌توانند از ناراحتی شکایت کنند و می‌توانند از آن استفاده نکنند. این دیدگاهی است که به مزایای رفاهی بر اساس تغییرات در زندگی افراد به جای تعداد مزایای ارائه شده نگاه می‌کند.