Πέρα από μια sold-out παράσταση: να κάνεις τη δουλειά που κρατά το θέατρο ανοιχτό.
Η επιχείρηση του Yoshimoto επεκτάθηκε και το 1917 ιδρύθηκε το Τμήμα Ψυχαγωγίας Yoshimoto. Η επίσημη ιστορία καταγράφει την πρόοδο της αύξησης του αριθμού των γιόσε σε διάφορες περιοχές".[2] Ήμασταν στο στάδιο της ανάπτυξης της επιτυχίας ενός τόπου σε μια βιώσιμη λειτουργία.
Εάν υπάρχουν περισσότερες σκηνές, θα υπάρξουν περισσότερες ευκαιρίες. Από την άλλη, ο συντονισμός του ποιος θα παίξει, ποιος θα έρθει να δει την παράσταση και ποιος θα διευθύνει την εκδήλωση θα είναι περίπλοκος. Δεν μπορούμε απλώς να είμαστε χαρούμενοι για την αύξηση του αριθμού των ανθρώπων. Ο τρόπος που δίνεις υποσχέσεις και ο καταμερισμός της δουλειάς θα υποστηρίξει τη συνέχεια.
Το 1924, η Sei έχασε τον σύζυγό της. Η επιχείρηση συνεχίστηκε μετά από αυτό, και στη δεκαετία του 1930, η επαφή με το μέσο του ραδιοφώνου επεκτάθηκε".[2][3] Υπάρχει πλέον η δυνατότητα παράδοσης τέχνης όχι μόνο σε ανθρώπους που πηγαίνουν στο θέατρο, αλλά και σε ανθρώπους σε άλλα μέρη".
Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για την ανάπτυξη αυτών των επιχειρήσεων ως ιδέα ή αποτέλεσμα ενός ατόμου. Υπήρχαν άνθρωποι που διηύθυναν την επιχείρηση μαζί, κωμικοί και άνθρωποι που δούλευαν στο θέατρο. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του να διαβάζεις με έμφαση στον ιδρυτή και στο να διαγράφεις τη δουλειά άλλων.
DENΕρμηνεία YAMATO DENSHI
Η δημιουργία ενός χώρου απαιτεί δεσμεύσεις που ξεπερνούν τον αρχικό ενθουσιασμό.
Όταν μαζεύεις φίλους, τα ιδανικά και η διασκέδαση είναι σημαντικά. Εξίσου σημαντικό είναι το τι ζητάς, ποιο είναι το τίμημα και ποιος παίρνει τις αποφάσεις. Μην συγχέεις την αξιοποίηση του ταλέντου κάποιου με το να βασίζεσαι στην καλή θέληση αυτού του ατόμου. Το επόμενο στάδιο απαιτεί την ευγένεια των υποσχέσεων που είναι δύσκολο να δεις".