بیان راحتی به عنوان قولی که همه می توانند درک کنند."،
در سال 1975، سیاست توسعه TA-Q-BIN اعلام شد و تیمی متشکل از جوانان برای اجرای آن تلاش کردند. زمانی که در 20 ژانویه 1976 شروع به کار کرد، منطقه کانتو را هدف گرفت و شرایطی مانند طول، عرض و ارتفاع یک متری، وزن تا 10 کیلوگرم و پرداخت 500 ین را داشت. اینها شرایط اولیه هستند و شرایط خدمات فعلی نیستند. "،[1]
Azchael ／ Wikimedia Commons ／ CC BY 2.0
کاهش شرایط باعث سهولت تصمیم گیری بین پذیرنده و درخواست کننده می شود. تحت سیستمی که همه بسته‌ها از طریق مذاکره فردی پذیرفته می‌شوند، زمان بیشتری برای دریافت مظنه صرف می‌شود و برخی افراد قبل از استفاده از سرویس منصرف می‌شوند. با روشن کردن محدوده اقلامی که باید به کار گرفته شوند، سفارش دادن یک کالا آسان تر می شود تا بخشی از زندگی روزمره شود. "،
گزارش سالانه 2016، سیاست های توسعه TA-Q-BIN را به عنوان تفکر از دیدگاه کاربر، هدف قرار دادن طیف گسترده ای از مشتریان و دستیابی به خدمات یکسان و کاهش هزینه فهرست می کند. "،[3] طراحی باعث شد نتوان ادب و کارایی را به بخش های جداگانه واگذار کرد. "،
با توجه به سابقه شرکت، شبکه سراسری در سطح استان در سال 1991 تکمیل شد.[2] از ابتدا به یکباره به سراسر کشور نرسید. برای یک کاربر، توانایی ارسال چیزی نه تنها به مکانی که در آن پذیرفته شده است، بلکه به سیستم سمت گیرنده نیز بستگی دارد. "،
در اینجا مشکل کیفیت در صنعت خدمات نهفته است. حتی اگر اولین نقطه تماس مهربان باشد، اگر وعده در حین مرتب سازی، حمل و نقل یا تحویل گم شود، تجربه مشتری خوب نخواهد بود. کار پرورش یک شبکه فقط افزایش تعداد پایگاه ها نیست، بلکه این است که مردم در مکان های مختلف بتوانند به همان وعده عمل کنند. "،
DENتفسیر YAMATO DENSHI"،
وعده های خدمات مداوم استفاده از سرویس را آسان تر می کند."،
سرویس هایی که هر بار هزینه ها، اهداف و درخواست های متفاوتی دارند، برای کاربرانی که برای اولین بار استفاده می کنند دشوارتر است. ضمن ایجاد استانداردهایی که می توانند استاندارد شوند، همچنین لازم است تصمیم گیری شود که چه کسی در مورد استثناها تصمیم می گیرد. این راهی است برای اطمینان از اینکه راحتی فقط به حسن نیت کسانی که در سایت هستند بستگی ندارد. "،