عکس روی جلد: Syced/"، Wikimedia Commons / CC0. فقط اندازه نمایش عکس تنظیم شده است."،
Masao Ogura" مدیری که TA-Q-BIN را توسعه داده است،
ویژگی ویژه افراد بر اساس مطالب تاریخی عمومی - در مجموع 3 صفحه"،
آیا بسته های کوچک لزوماً یک نقطه ضعف هستند؟"،
اگر بسته بزرگی باشد، می توانید تعداد زیادی را به یکباره حمل کنید. چمدان های خانگی کوچک است، و مقصدها و زمان ها متفاوت است. اگر روش ایجاد کار مشابه را مقایسه کنید، طبیعی است که به نظر می رسد دومی در مضیقه باشد. چالش ماسائو اوگورا تغییر فرض مقایسه بود.
تاریخ صدمین سالگرد یاماتو خاطرنشان می کند که اوگورا در مواجهه با تاخیر در حمل و نقل از راه دور و بحران نفت به دنبال کسب و کار جدیدی بود. در سال 1973، در نیویورک، تجربه ای که در آن اتومبیل هایی از همان شرکت حمل و نقل را مشاهده کرد که در نزدیکی رانندگی می کردند، او را به توجه به پیکاپ و تحویل منطقه ای سوق داد.[1]
حتی اگر تعداد بستهها در هر مورد کم باشد، اگر درخواستهای زیادی در یک منطقه مجاور جمعآوری شود، میتوان مسافت طی شده برای هر کالا را کاهش داد. این فقط یک طرز فکر برای گرامی داشتن اقلام کوچک نیست. این یک موضوع طراحی تجاری است که واحدهایی را که بازدهی در آنها محاسبه میشود تغییر میدهد.
با این حال، تراکم در روز افتتاحیه کامل نمی شود. در حالی که بار کم است، بار آماده سازی پایگاه ها و وسایل نقلیه اول است. اگر تعداد کاربران زیاد نشود، نمی توان آن را راحت کرد، و اگر راحت نباشد، تعداد کاربران افزایش نمی یابد. به دلیل این دشواری، به سادگی توضیح نمی دهد که بازاری را پیدا کرده اید.
اگر ایدههای Ogura را مطالعه کنیم، نمیتوانیم به این نتیجه برسیم که بدون قید و شرط مشتریانی را با سود کم میپذیریم. با افزایش تعداد مشتریان، کجا کار کارآمدتر میشود و کجا شلوغتر میشود؟ مهم است که فکر کنیم بعد از گسترش آن چگونه به نظر میرسد، و چگونه میتوان از بار قبل از وقوع آن حمایت کرد.


DENتفسیر YAMATO DENSHI"،
تفکر مجدد واحد مورد استفاده برای اندازه گیری سود."،
در حالی که یک فروش به تنهایی ممکن است مضر باشد، شرایط ممکن است بسته به منطقه، منطقه زمانی و گروه مشتریان تغییر کند. از سوی دیگر، برخی از فرآیندها وجود دارد که با افزایش تعداد موارد سنگین تر می شوند. نقطه شروع این است که به رابطه بین کمیت و کارایی به طور جداگانه برای هر فرآیند نگاه کنیم.