การเปลี่ยนเครื่องจักรนำเข้าให้เป็นเทคโนโลยีที่เป็นเอกลักษณ์
ตามคำอธิบายของ Japan Society of Mechanical Engineers ในปี 1953 ในกระบวนการปรับปรุงเครื่องจักรที่ผลิตในอเมริกาซึ่งเปิดตัวในปี 1950 พวกเขาได้พัฒนากลไกภายในองค์กรสำหรับการปลูกชิ้นส่วนที่เชื่อมต่อกันเป็นระยะๆ นี่เป็นสิทธิบัตรแรกของ YKK การนำเข้าและการพัฒนาแบบอิสระไม่ได้ขัดแย้งกับตัวเลือกที่นี่ แต่เป็นงานที่ต่อเนื่องกัน[2]
Cornischong at lb.wikipedia ／ Wikimedia Commons ／ CC BY-SA 3.0
ในปี 1959 โมเดล CM3 ซึ่งได้รับการพัฒนาภายในบริษัทอย่างสมบูรณ์ได้ถือกำเนิดขึ้น และในปี 1964 การผลิตรุ่นต่อจากรุ่น CM6 ได้เริ่มต้นขึ้น สังคมการศึกษาให้เครดิตกับเครื่องจักรที่ได้รับการปรับปรุงและการผลิตแบบผสมผสานจากวัสดุซึ่งมีส่วนช่วยทั้งในด้านคุณภาพและราคา การมุ่งเน้นไปที่ความสามารถที่ไม่เพียงแต่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่ยังทำซ้ำได้ด้วยคุณภาพเดียวกัน[2]
ในที่นี้ งานของผู้จัดการไม่สามารถลดเหลือเพียงการประดิษฐ์รายละเอียดของเครื่องจักรเพียงอย่างเดียวได้ วิศวกรที่ทำงานเกี่ยวกับการปรับปรุง ผู้ควบคุมวัสดุ และบุคลากรนอกสถานที่ซึ่งตรวจสอบสภาพการผลิตเป็นสิ่งจำเป็น การนำแต่ละกระบวนการเข้ามาใกล้กันมากขึ้นมีความหมายว่าจะไม่ละสายตาจากสาเหตุของปัญหาภายในขอบเขตของแผนก
อย่างไรก็ตาม การนำกระบวนการภายในบริษัทไม่ได้สร้างความร่วมมือโดยอัตโนมัติ เงื่อนไขที่ง่ายสำหรับแผนกวัสดุที่จะใช้อาจแตกต่างจากเงื่อนไขที่แผนกแปรรูปกำหนด เว้นแต่เราจะแชร์การประเมินผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายและดูว่าเกิดการสูญเสียที่ไหนร่วมกัน ผนังแยกจะก่อตัวขึ้นภายในบริษัท
กรณีของ Yoshida ไม่ควรอ่านโดยอิงจากสิ่งอำนวยความสะดวกที่หรูหราเพียงอย่างเดียว เราย้ายจากขั้นตอนของการเรียนรู้เทคโนโลยีที่ซื้อมาไปสู่ขั้นตอนของการทำความเข้าใจวิธีการทำงานและการเปลี่ยนแปลงชิ้นส่วนที่จำเป็น ผ่านการสะสมนี้เท่านั้นที่รายจ่ายในอุปกรณ์จะเปลี่ยนไปสู่ความสามารถในการออกแบบที่เหลืออยู่
สืบทอดการตีความ YAMATO DENSHI
การซื้อเครื่องจักรควรเริ่มต้นการเรียนรู้ ไม่ใช่สิ้นสุด
หากคุณบันทึกข้อบกพร่องหลังการติดตั้ง เวลาในการปรับเปลี่ยน และสาเหตุของการหยุดทำงาน คุณจะสามารถดูได้ว่าจะต้องเปลี่ยนแปลงจุดใดต่อไป เมื่อประเมินการลงทุน ไม่เพียงแต่พิจารณาปริมาณการประมวลผลเท่านั้น แต่ยังพิจารณาว่าสามารถอธิบายสาเหตุได้ที่ไซต์งานหรือไม่