İş gününün yarısını üretimden satışa kaydırmak.
Konosuke'nin politikasının başka bir dayanağı daha vardı. Fikir, kalan enerjiyi envanter satma işine tahsis etmektir. Şirket geçmişi, çalışanların satış üzerinde çalışmak için izin günlerini bıraktığını ve takip eden Şubat 1930'a gelindiğinde şirketin tüm envanterini sattığını ve tam zamanlı operasyonlara geri döndüğünü söylüyor.[3]
Burada meydana gelen değişiklikleri fabrikanın içinden görmek isterim. Siparişler azalsa bile dünkü gibi üretime devam edersek depomuz daha da genişler. Dolayısıyla üretim hacmi azalır ve insan gücü ürünlerin çıktısına aktarılır. Bu, sorunun 'çok işçi'den 'işin tek yerde yoğunlaşmasına' kadar yeniden düşünülmesi olarak görülebilir.
Elbette bu şirketin o dönemde bıraktığı bir rekor. Tatillerden vazgeçmek gibi bir çalışma tarzı mevcut işyeri için doğru çözüm olamaz. Uzun süre devam etmek için dinlenmeye ve güvenliğe ihtiyacınız var. Benim miras almak istediğim şey yükün büyüklüğü değil, tutmak istediğim sözleri tutabilmek için yöntem değiştirme fikridir.
İnsanları bırakmak sadece koltukları bırakmak anlamına gelmiyor. Bu aynı zamanda o kişinin deneyiminin yararlı olduğu bir iş yaratmak ve onları bir sonraki hamlesine geçebilecek durumda bırakmakla da ilgilidir. Satışların zayıf olduğu kış aylarında değişen şey üretim hacmiydi. Değişmeyen şey bir sonraki baharda şirketi destekledi.
伝YAMATO DENSHI Yorumlanıyor
Kesim yapmadan önce iş akışı değiştirilebilir mi?
Yoğun bir departman ve boş bir departman. Aynı şirkette her ikisine de sahip olmak alışılmadık bir durum değil. Bu anekdotun bize öğrettiği şey, satışta herkesin birlikte çalışması yönünde bir emir değil, insan, zaman ve bilgi akışını yeniden değerlendiren bir bakış açısıdır. Kendi işinizde bile, daha fazla iş eklemeden önce, sonuçlarınızın durduğu bir yer bulabilirsiniz.