ภาพปก: Hitachi Ltd. / Wikimedia Commons ／ Public domainภาพถูกปรับขนาดการแสดงผลเท่านั้น
นามิเฮ โอไดระ | ผู้ก่อตั้งฮิตาชิ จำกัด
บทความเกี่ยวกับบุคคลต่างๆ โดยอ้างอิงจากเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เปิดเผยต่อสาธารณะ - รวม 3 หน้า
มองเห็นศักยภาพในการผลิตในงานซ่อมเครื่องจักร
ทุกครั้งที่เครื่องหยุด เราก็ซ่อมแล้วสตาร์ทใหม่อีกครั้ง นี่เป็นงานสำคัญที่ปกป้องการผลิตที่อยู่ตรงหน้าเรา อย่างไรก็ตาม ยังมีคำถามอีกข้อหนึ่งที่แฝงอยู่ในฉากเดียวกัน ทำไมโครงสร้างนี้ เราจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้างถ้าเราออกแบบเอง จุดเริ่มต้นของ Namihei Odaira อยู่ที่ขอบเขตระหว่างการซ่อมแซมและการผลิต
ตามบัญชีของเมืองฮิตาชิ โอไดระได้เข้าร่วมเหมืองฮิตาชิในปี 1906 และกลายเป็นหัวหน้าแผนกวิศวกรรม จากนั้นงานของเขาเกี่ยวข้องกับการซ่อมแซมเครื่องจักรนำเข้าที่ใช้ในเหมือง จากประสบการณ์ดังกล่าว เขาจึงมุ่งหน้าสู่การผลิตเครื่องจักรไฟฟ้าในประเทศ การก่อตั้งในปี 1910 ควรแตกต่างจากการก่อตั้งบริษัทในฐานะบริษัทอิสระในปี 1920[1]
เครื่องจักรนำเข้าก็เป็นทางเลือกที่ได้รับการพิสูจน์แล้วเช่นกัน หากเราเลือกการผลิตในประเทศ เราจะรับผิดชอบต่อข้อผิดพลาดในการออกแบบ ความแปรผันของส่วนประกอบ และความล้มเหลว เพียงเพราะผลิตภัณฑ์ผลิตในประเทศไม่ได้หมายความว่าผู้ใช้จะยอมรับความเสี่ยงที่จะถูกปิดตัวลง
นั่นคือสาเหตุที่สถานที่ซ่อมมีความหมาย เมื่อดูชิ้นส่วนที่ไม่ขยับ ชิ้นส่วนที่ชำรุด และความคลาดเคลื่อนระหว่างเงื่อนไขการใช้งานและการออกแบบ คำถามที่ไม่สามารถถามได้จากการดูรูปลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ที่เสร็จสมบูรณ์ นี่ไม่ใช่คำอธิบายที่สร้างความคิดของ Odaira ขึ้นมาใหม่ แต่เป็นการตรวจสอบผลกระทบทางธุรกิจจากการย้ายจากการซ่อมแซมไปสู่การผลิต
ถ้าเราลดความซับซ้อนของการท้าทายของ Odaira ในเรื่อง "เขาเกลียดผลิตภัณฑ์จากต่างประเทศ" กระบวนการเรียนรู้จะหายไป ทำงานกับเครื่องจักรที่มีอยู่เพื่อเพิ่มความเข้าใจของคุณให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น จากนั้นรับหน้าที่รับผิดชอบในการออกแบบและการผลิต เทคโนโลยีอิสระไม่ใช่รัฐที่เราไม่ได้เรียนรู้จากบุคคลภายนอก แต่เป็นสถานะที่เราสามารถติดตามสาเหตุของปัญหาโดยใช้คำพูดและภาพวาดของเราเอง
สืบทอดการตีความ YAMATO DENSHI
การซ่อมเครื่องจักรเป็นการเปิดเส้นทางแห่งการเรียนรู้
บันทึกข้อผิดพลาดจะไม่ถูกปิดโดยการกู้คืนแบบตรงจุด หากคุณระบุสาเหตุ เงื่อนไขการใช้งาน และการเปลี่ยนแปลงเพื่อป้องกันการเกิดซ้ำ ประสบการณ์ของคุณในการซ่อมแซมปัญหาจะถูกโอนไปยังการออกแบบครั้งต่อไป จุดเริ่มต้นคือการแปลงความรู้ที่สะสมในสัญชาตญาณส่วนบุคคลให้เป็นวัสดุที่ผู้อื่นสามารถพิจารณาได้