Farklı fabrikalar aynı ölçümle değerlendirilebilir mi?
Kyocera, 1963 yılında Shiga fabrikasını açtı ve ana fabrika ile ikili tabanlı sisteme geçti. Inamori Kütüphanesi sergisinde, onun 1965 yılında saatlik kar sistemini tasarladığı belirtiliyor. İş büyüdükçe, kurucunun tüm alanları doğrudan gözlemlediği ve kararlar aldığı yöntemin sınırları vardır.[3]
Mister rf ／ Wikimedia Commons ／ CC BY-SA 4.0
Resmi açıklamaya göre genel müdürlükteki kompleks, katma değeri yüksek ürünler ile seri üretim yapan fabrikalardaki sadece satış miktarlarını karşılaştırarak işin gerçek durumunu kavramak zordu. Bu nedenle satışlardan işçilik hariç masrafların düşülüp toplam çalışma saatine bölünmesiyle elde edilen bir endeks kullanıldı.[2]
Bu rakam ne tek bir kişiye ödenen ücret ne de tüm şirketin nihai karıdır. Bu bir departmanın çalışmasının saat başına ne kadar değer ürettiğini dikkate alan bir yönetim endeksidir. Rakamların neleri kapsadığını, neleri içermediğini açıklamazsak iş yeri rakamlardan etkilenir.
Örneğin satışlar aynı olsa bile malzeme israfı azalırsa sonuçlar farklı olacaktır. Bir şeyi revize etmek için uzun süre harcarsanız onun etkilerini görürsünüz. Çabalarımızla sonuçlar arasındaki ilişkiyi görebilmek bu sistemi basit bir değerlendirme tablosundan farklı kılıyor.
Ancak zamanı küçültmeye çalışırsanız, gerekli eğitim ve denetimlerin atlanması da bir teşvik olabilir. Bu, sistemin tarihsel performansını belirleme meselesi değil, göstergeleri kullananların akılda tutması gereken bir konudur. Karar alırken kalite, sağlık ve gelecekteki gelişim dikkate alınmazsa, kısa vadeli iyileştirmeler başka kayıplara neden olabilir.
伝YAMATO DENSHI Yorumlanıyor
Rakamların ne anlama geldiğini ve sınırlarının nerede olduğunu açıklayın.
Göstergelerin sadece dağıtılması ortak yargıya izin vermez. Hesaplamaya dahil edilen ve dahil edilmeyen maliyetlerin yanı sıra iyileştirilebilecek öğeleri ve kesilmemesi gereken görevleri de gösterir. Ancak sayıları okumak için ortak bir dil olduğunda alandaki yaratıcılık yönetimin başarısına yol açabilir.