ความรับผิดชอบดำเนินต่อไปหลังการผลิต: คิอิจิโระ โทโยดะ รถพัง และการตัดสินใจของผู้ก่อตั้ง

ซ่อมรถแล้วปรับปรุงงานเบื้องหลัง

หากแก้ไขอันที่พัง ผู้ใช้รายนั้นก็สามารถกลับมาทำงานได้อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม หากปัญหาเดียวกันนี้เกิดขึ้นที่อื่น งานของบริษัทก็ยังไม่เสร็จสิ้น กลไกในการให้การช่วยเหลือแบบครั้งเดียวและลดการทำซ้ำ มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างกัน

เมื่อคิดถึงการผลิตของ Kiichiro เงื่อนงำอีกประการหนึ่งก็คือแนวคิดของเขาที่ทันท่วงทีในการได้รับสิ่งที่คุณต้องการในเวลาที่คุณต้องการ ประวัติศาสตร์องค์กรของ Toyota มีต้นกำเนิดมาจากแนวคิดของ Kiichiro^[3] การคิดถึงระบบการผลิตทั้งหมดที่พัฒนาต่อมาเป็นผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปของเขาเพียงอย่างเดียวนั้นไม่ถูกต้อง

การตีความ YAMATO DENSHI

ความรับผิดชอบไม่ควรจำกัดอยู่เพียงความพยายามของแต่ละบุคคล

ทุกครั้งจะมีผู้มีความรู้เข้ามาแก้ไขปัญหา ซึ่งอาจดูน่าเชื่อถือ แต่ถ้าบุคคลนั้นไม่อยู่ คุณจะเดือดร้อน ประสบการณ์กลายเป็นจุดแข็งสำหรับทุกคนเมื่อเรานำสิ่งที่เราเรียนรู้ในสถานที่กลับคืนสู่บันทึก การออกแบบ และขั้นตอน ความรับผิดชอบประการหนึ่งของฉันคือการสร้างสภาพแวดล้อมที่ฉันสามารถมอบหมายให้ทำงานได้

เมื่อจำเป็นไม่ได้ถูกกำหนดโดยนาฬิกาของโรงงานเพียงอย่างเดียว มีกระบวนการก่อนหน้า กระบวนการถัดไป และบุคคลที่จะใช้มัน หากคุณขยายมุมมองให้กว้างขึ้นเพื่อรวมงานของบุคคลอื่น คุณจะรู้ว่าแม้ว่าพื้นที่ของคุณจะมีประสิทธิภาพ ระบบทั้งหมดก็อาจหยุดนิ่งได้

อย่างไรก็ตาม เรื่องราวของผู้ก่อตั้งที่ต้องเผชิญกับความรับผิดชอบไม่ได้จบลงด้วยการเติบโตที่มั่นคง ในปี 1950 บริษัทพบว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นเรื่องยากที่จะจ้างคนต่อไป

แบบจำลองของรถยนต์นั่งส่วนบุคคล Toyoda AA ปี 1936 ถ่ายภาพในปี 2015 ที่พิพิธภัณฑ์รถยนต์โตโยต้า นี่คือโมเดลที่แตกต่างจากรถบรรทุก G1 ที่ปรากฏในบทความนี้
NearEMPTiness / วิกิมีเดียคอมมอนส์/แหล่งรูปภาพ / CC BY-SA 4.0(ไม่มีการแก้ไขเนื้อหารูปภาพ)

ความรับผิดชอบดำเนินต่อไปหลังการผลิต: คิอิจิโระ โทโยดะ รถพัง และการตัดสินใจของผู้ก่อตั้ง

ซ่อมรถแล้วปรับปรุงงานเบื้องหลัง

ความรับผิดชอบไม่ควรจำกัดอยู่เพียงความพยายามของแต่ละบุคคล

แหล่งข้อมูลและเอกสารอ้างอิง