"Bunu düşündüm. Bunu gerçekten düşündüm: tren istasyonlarına taşınmak
— Peki bu, bugün yürüttüğünüz tren istasyonu işini doğurdu?
Şirket Başkanı Umemori On yıl boyunca borcumu ödeme hedefiyle çalıştım ve sonunda bunu yaptım. Sonra Nara'ya geri döndüm ve birkaç kalabalık restoran kurdum. Ama büyük zincirler geldi. Rakipler etrafımızı açtı ve ben de restoranlarımızı kapattım.
Bir restoranı kapatmak zor, biliyorsun. Kapattığın anda satışlar durur. Ama yine de bir sonraki ayın sonunda malzemeler için ödeme yapmak zorundasın. Maaş günü geldiğinde hiçbir satış gelmeden maaşlarını ödemek zorundasın. Ücretler, tedarikçiler - yine de hepsini ödemek zorundasın. Gerçekten zordu.
O sıralarda biri bana Lanchester iş stratejisini anlattı: küçük oyuncular ve pazar liderleri için farklı yaklaşımlar. Taşıma bantlı suşi deneyimim bana büyük zincirler arasında hayatta kalamayacağımı öğretmişti. Arabayla her yöne beş veya on dakikalık mesafede rakipler vardı. Bu rekabete daha az maruz kalan bir yere ihtiyacım vardı. İşte o zaman "Bir tren istasyonu" diye düşündüm.
Bir istasyonda birden fazla suşi dükkanının yan yana olmasını beklemezsiniz. Burası da Nara'ydı, ben de Kintetsu'ya yaklaştım. Yanlarına gittim ve "Suşi dükkanı açmama izin verir misiniz?" dedim. Bizim tren istasyonu işimiz böyle başladı.
— Rekabet arttıkça iş yaptığınız yeri yeniden düşündünüz.
Şirket Başkanı Umemori Düşündüm. Gerçekten düşündüm. Cevapları bulamadım. Param kalmamıştı ve ne yapacağımı merak ediyordum. Borcumu da ödeyemedim.
—Denemeye devam edecek enerjiyi nereden buldun?
Şirket Başkanı Umemori Sadece yapmak zorundaydım. Yapmayı istemekle yapmamak arasında bir seçim yoktu. Öncelikle geçimimi sağlamam gerekiyordu. Ailem içindi.
Ve bir kez bir işletmeyi yönetiyorsanız, çalışanlarınız olur. Onların işlerini korumayı ve ücretlerini ödemeyi düşündüğümde, işlerin umutsuz mu yoksa iyi mi olduğunu tartışacak konumda değildim. Sadece çalışmaya devam etmem gerekiyordu ve işte burada başladım.
Yavaş yavaş bakış açım genişledi. Daha sonra yerel topluluk için çalışma fikri geldi. İlerlemeyi böyle görüyorum.
Kendi adına çalışmaktan, insanları önemseyen bir işletmeyi yönetmeye kadar
—Yerel topluluğa hizmet etme fikri nasıl aklına geldi?
Şirket Başkanı Umemori Farklı insanları dinledikçe mantıklı gelmeye başladı. Çalışanlar patronlarına bir Mercedes almak için çok çalışmayacaklar, değil mi? Kulağa çok açık geliyor ama mesele bu.
Kendi başının çaresine bakmakla başlamak bence anlaşılır bir şey. Elbette desteklemen gereken bir ailen var. Ancak bu tek başına çalışanlarını kazanmaz. Onlara da değer vermelisin. Ve daha ileri gitmediğin ve işi toplumun yararına yürütmediğin sürece müşteriler de seni desteklemek istemeyecektir.
— İş kararlarınızı alırken hangi ilkelere başvuruyorsunuz?
Şirket Başkanı Umemori Kazuo Inamori'yi akıl hocam olarak görüyorum. Ondan öğrendiğim şey, insan olarak nasıl davranmamız gerektiğini sorarak olayları yargılamak. Bu ne anlama geliyor? Yalan söyleme. Başkasına ait olanı alma. Bunlar sıradan şeyler ama bence en önemli şeyler.
Suşi yapma derslerimiz aracılığıyla her türden insanın eğlendiğini ve gülümsediğini görüyoruz. Ulusal sınırların ötesinde de. Misyonumuz, insanların birbirine değer verdiği bir toplum oluşturmaya yardımcı olmaktır.
Uyruğu, ırkı, cinsiyeti, engelliliği, hastalığı veya dini ne olursa olsun, Umemori'ye gelen herkesin bir gülümsemeyle ayrılmasını istiyorum. Ve umarım bu, dünya çapında gülümsemelerle dolu topluluklara ve barışçıl bir topluma yol açar. Şu anda işi yürütme şeklimizin ardındaki misyon budur.
