"Το σκέφτηκα. Πραγματικά το σκέφτηκα": η μετακίνηση σε σιδηροδρομικούς σταθμούς
— Και αυτό οδήγησε στην επιχείρηση του σιδηροδρομικού σταθμού που διευθύνετε σήμερα;
Πρόεδρος Umemori Για δέκα χρόνια, δούλευα με στόχο να ξεπληρώσω το χρέος, και τελικά το έκανα. Μετά επέστρεψα στη Νάρα και έφτιαξα μερικά πολυσύχναστα εστιατόρια. Αλλά έφτασαν οι μεγάλες αλυσίδες. Οι ανταγωνιστές άνοιξαν παντού γύρω μας και κατέληξα να κλείσω τα εστιατόριά μας.
Το κλείσιμο ενός εστιατορίου είναι δύσκολο, ξέρετε. Τη στιγμή που κλείνεις, οι εκπτώσεις σταματούν. Αλλά πρέπει να πληρώσεις για τα συστατικά στο τέλος του επόμενου μήνα. Όταν έρθει η ημέρα πληρωμής, πρέπει να πληρώσεις μισθούς χωρίς να έρχονται πωλήσεις. Μισθοί, προμηθευτές — πρέπει ακόμα να τους πληρώσεις όλους. Ήταν πολύ δύσκολο.
Γύρω από τότε, κάποιος μου μύησε την επιχειρηματική στρατηγική του Lanchester: διαφορετικές προσεγγίσεις για μικρότερους παίκτες και ηγέτες της αγοράς. Η εμπειρία μου με το σούσι με ιμάντα μεταφοράς με είχε διδάξει ότι δεν μπορούσα να επιβιώσω περιτριγυρισμένος από μεγάλες αλυσίδες. Υπήρχαν ανταγωνιστές σε απόσταση πέντε ή δέκα λεπτών με το αυτοκίνητο προς κάθε κατεύθυνση. Χρειαζόμουν κάπου λιγότερο ανταγωνισμό όταν το έκανα." σταθμός."
Μέσα σε έναν σταθμό, δεν θα περίμενες πολλά καταστήματα σούσι το ένα δίπλα στο άλλο. Και αυτή ήταν η Nara, οπότε πλησίασα το Kintetsu. Πήγα κοντά τους και τους είπα, "Θα με αφήσεις να ανοίξω ένα κατάστημα σούσι;" Έτσι ξεκίνησε η επιχείρηση του σιδηροδρομικού μας σταθμού.
— Καθώς ο ανταγωνισμός μεγάλωνε, αναθεωρήσατε το μέρος όπου κάνατε επιχειρηματική δραστηριότητα.
Πρόεδρος Umemori Το σκέφτηκα. Το σκέφτηκα πραγματικά. Δεν είχα τις απαντήσεις. Δεν είχα λεφτά και αναρωτιόμουν συνέχεια τι να κάνω. Δεν μπορούσα να ξεπληρώσω ούτε το χρέος.
— Πού βρήκατε την ενέργεια για να συνεχίσετε να προσπαθείτε;
Πρόεδρος Umemori Απλώς έπρεπε να το κάνω. Πραγματικά δεν υπήρχε επιλογή ανάμεσα στο να θέλω να το κάνω και να μην το κάνω. Πρώτα, έπρεπε να βγάλω τα προς το ζην. Ήταν για την οικογένειά μου.
Και από τη στιγμή που διευθύνετε μια επιχείρηση, έχετε υπαλλήλους. Όταν σκέφτηκα να προστατεύσω τις δουλειές τους και να πληρώσω τους μισθούς τους, δεν ήμουν σε θέση να συζητήσω εάν τα πράγματα ήταν απελπιστικά ή καλά. Απλώς έπρεπε να συνεχίσω να δουλεύω και από εκεί ξεκίνησα.
Σταδιακά, η προοπτική μου διευρύνθηκε. Στη συνέχεια ήρθε η ιδέα να εργαστώ για την τοπική κοινωνία. Έτσι βλέπω την εξέλιξη.

Από την εργασία για τον εαυτό του έως τη διαχείριση μιας επιχείρησης που νοιάζεται για τους ανθρώπους
— Πώς σκεφτήκατε την εξυπηρέτηση της τοπικής κοινωνίας;
Πρόεδρος Umemori Καθώς άκουγα διαφορετικούς ανθρώπους, άρχισε να βγάζει νόημα. Οι υπάλληλοι δεν θα δουλέψουν σκληρά μόνο για να αγοράσουν στο αφεντικό μια Mercedes, έτσι; Ακούγεται προφανές, αλλά αυτό είναι το θέμα.
Πιστεύω ότι είναι κατανοητό να ξεκινήσετε με το να προσέχετε τον εαυτό σας. Φυσικά, έχετε μια οικογένεια να υποστηρίξετε. Αλλά αυτό από μόνο του δεν θα κερδίσει τους υπαλλήλους σας. Πρέπει να τους φροντίσετε κι εσείς. Και εκτός κι αν προχωρήσετε και διευθύνετε την επιχείρηση προς όφελος της κοινωνίας, οι πελάτες δεν θα θέλουν να σας υποστηρίξουν.
— Σε ποιες αρχές στρέφεστε όταν λαμβάνετε επιχειρηματικές αποφάσεις;
Πρόεδρος Umemori Βλέπω τον Kazuo Inamori ως μέντορά μου. Αυτό που έμαθα από αυτόν είναι να κρίνω τα πράγματα ρωτώντας πώς πρέπει να ενεργούμε ως άνθρωποι. Τι σημαίνει αυτό; Μην λες ψέματα. Μην παίρνεις ό,τι ανήκει σε κάποιον άλλο. Αυτά είναι συνηθισμένα πράγματα, αλλά νομίζω ότι είναι τα πιο σημαντικά πράγματα από όλα.

Μέσα από τα μαθήματα παρασκευής σούσι, βλέπουμε κάθε είδους ανθρώπους να διασκεδάζουν και να χαμογελούν. Και πέρα από τα εθνικά σύνορα. Η αποστολή μας είναι να βοηθήσουμε να χτιστεί μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι νοιάζονται ο ένας για τον άλλο.
Οποιαδήποτε εθνικότητα, φυλή, φύλο, αναπηρία, ασθένεια ή θρησκεία, θέλω όλοι όσοι έρχονται στο Umemori να φύγουν με χαμόγελο. Και ελπίζω ότι αυτό θα οδηγήσει σε κοινότητες γεμάτες χαμόγελα σε όλο τον κόσμο και σε μια ειρηνική κοινωνία. Αυτή είναι η αποστολή πίσω από τον τρόπο με τον οποίο διευθύνουμε την επιχείρηση τώρα.

