Το απογευματινό φως από το παράθυρο γλιστρούσε αργά πάνω στα νερά του ξύλου. Πήρε ένα τετράδιο που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του. «Περισσότερο από το να αναλάβω την εταιρεία, ήθελα να μείνει η δουλειά αυτών των ανθρώπων για το μέλλον». Η ιστορία άρχισε με αυτά τα ήσυχα λόγια.
Κληρονόμησα, περισσότερο από μια εταιρεία,
τις προσδοκίες των ανθρώπων.
Τι σας έκανε να αποφασίσετε να αναλάβετε την οικογενειακή επιχείρηση;
Όταν ήμουν νέος, ήθελα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στον έξω κόσμο. Δεν σκόπευα να επιστρέψω στην οικογενειακή επιχείρηση. Αυτό άλλαξε μια μέρα που επισκέφθηκα το εργαστήριο ύστερα από καιρό.
Ένας τεχνίτης που γνώριζα από παιδί πλάνιζε ξύλο στη συνηθισμένη του θέση, όπως πάντα. Βλέποντάς τον από πίσω, ένιωσα για πρώτη φορά ότι δεν ήθελα να χαθεί αυτή η δουλειά.
Δεν είναι μόνο τα κτίρια και τα μηχανήματα που πρέπει να μεταβιβαστούν. Είναι και η γνώση που έχει περάσει στα χέρια, η περηφάνια που μεταδόθηκε χωρίς λόγια. Η συνειδητοποίηση αυτή ήταν η αρχή.
«Αλλάζουμε για να διατηρήσουμε όσα έχουν αξία.
Πιστεύω ότι αυτή η επανάληψη
γίνεται παράδοση».
Στο τετράδιο του πατέρα,
μία μόνο γραμμή.
Τι από όσα κληρονομήσατε εξακολουθείτε να θεωρείτε πολύτιμο;
Το τετράδιο του πατέρα μου. Έχει σημειώσεις παραγγελιών και διαστάσεις υλικών, όχι σπουδαίες θεωρίες διοίκησης. Όμως σε μια γωνιά μιας σελίδας έγραφε: «Σκέψου τη μετέπειτα ζωή εκείνου που το χρησιμοποιεί».
Όχι μόνο να χαρεί ο σημερινός πελάτης, αλλά να σκεφτούμε και την εποχή που θα το χρησιμοποιούν τα παιδιά του. Εκείνη η γραμμή με βοήθησε να καταλάβω γιατί ο πατέρας επέμενε πάντα στην εύκολη συντήρηση.
Όταν σκέφτομαι ένα νέο προϊόν, επιστρέφω σε εκείνα τα λόγια. Οι τάσεις έχουν σημασία, αλλά θέλω να φτιάχνω πράγματα που αγαπιούνται περισσότερο όσο χρησιμοποιούνται. Αυτός είναι ο πυρήνας που δεν θέλουμε να αλλάξουμε.
Δίπλα στη ζωή κάποιου,
εκατό χρόνια μετά.
Τι μέλλον θα θέλατε να αφήσετε πίσω σας;
Θα χαιρόμουν αν όσα φτιάξαμε ήταν στη ζωή κάποιου και μετά από εκατό χρόνια. Δεν πειράζει αν έχει ξεχαστεί το όνομα του δημιουργού. Θα ήθελα να προσφέρουν ηρεμία στο άγγιγμα, να θέλει κανείς να τα επισκευάσει και να τα ξαναχρησιμοποιήσει.
Θέλω επίσης να αφήσω μια εταιρεία όπου οι νέοι εργαζόμενοι θα μιλούν με περηφάνια για τη δουλειά τους. Η τέχνη και οι ιστορίες συνδέονται με το μέλλον μόνο όταν τις παραλάβει ο επόμενος.
