பட்டறை நுழைவாயிலில் ஒரு நாற்காலி இருந்தது. இருக்கையின் மூலைகள் தேய்ந்து வட்டமாகி, கைப்பிடிகளில் பலமுறை தொட்ட தடங்கள் இருந்தன. “தந்தை உருவாக்கியது என்று உடனே புரிந்தது.” இரண்டாம் தலைமுறைத் தலைவர் அதை ஏற்றுக்கொண்ட நாள், நிறுவனத்தின் பணியை மறுபரிசீலனை செய்ய ஒரு சிறிய தொடக்கம் ஏற்பட்டது.
CHAPTER 01
கீறல்களுக்குப் பின்னால்,
வாழ்க்கையைக் கண்டேன்.
பழுதுபார்க்கும் பணியில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கியதற்குக் காரணம் என்ன?
நிறுவனப் பொறுப்பை ஏற்ற தொடக்கத்தில் புதிய மரச்சாமான்களை உருவாக்கி அதிகமானவர்களிடம் சேர்ப்பதையே நினைத்தேன். புதிய பொருட்களை அறிமுகப்படுத்துவது, விற்பனையை உயர்த்துவது—அதுவே என் பணி என்று எண்ணினேன்.
ஒருநாள் வாடிக்கையாளர் பழைய நாற்காலியைக் கொண்டுவந்தார். தந்தையின் காலத்தில் வாங்கியது; கால்கள் ஆடிக்கொண்டிருந்தன. “புதிதாக வாங்க நினைத்தேன்; முடிந்தால் இதையே பழுதுபார்த்துப் பயன்படுத்த விரும்புகிறேன்” என்றார். காரணம் கேட்டபோது, தினமும் காலையில் அதில் அமர்ந்து குடும்பத்தினருடன் பேசும் நேரம் பிடிக்கும் என்றார்.
எங்களுக்கு அது ஒரு நாற்காலி; அவருக்கு அதில் பல ஆண்டுகளின் வாழ்க்கை பதிந்திருந்தது. கீறல்களும் நிறமாற்றங்களும் பயன்பாட்டின் சான்றுகள். விற்பனைப் பட்டியலை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததால் அதன் பின்னுள்ள வாழ்க்கையை நான் காணவில்லை.
“மரச்சாமான்களை வழங்கிய நாளே,
எங்கள் பணியின் முடிவாக இருக்கக் கூடாது.”
CHAPTER 02
எதைப் பாதுகாப்பது என்பதை,
சேர்ந்து முடிவெடுக்கிறோம்.
பழுதுபார்க்கும் பணி உங்கள் வேலைமுறையை மாற்றியதா?
தொடக்கத்தில் முடிந்தவரை புதிதுபோல் மாற்ற முயன்றேன். ஆனால் ஒருவர், “இந்தக் கீறலை அப்படியே விடுங்கள்” என்றார். அவருடைய குழந்தை சிறுவயதில் ஏற்படுத்திய தடமாம். நாம் அழகாகக் கருதும் நிலையும் வாடிக்கையாளர் போற்றும் நிலையும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டியதில்லை என்று கற்றேன்.
இப்போது தொடங்குமுன், எந்தப் பகுதியைப் பயன்படுத்தச் சிரமம், எங்கே பயன்படுத்துகிறார்கள் என்று கேட்கிறோம். பிறகு திருத்த வேண்டியவற்றையும் பாதுகாக்க வேண்டியவற்றையும் கலந்தாலோசிக்கிறோம். உறுதியைச் சார்ந்த பகுதிகளைத் தோற்றத்தின் அடிப்படையில் மட்டும் முடிவுசெய்ய முடியாது. பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய வரம்பையும் சிரமங்களையும் முன்கூட்டியே விளக்குகிறோம்.
அனைத்தையும் சரிசெய்ய முடியாது. செலவு புதிய பொருளின் விலையை நெருங்கலாம். இருந்தாலும் காரணத்தை விளக்கி வாடிக்கையாளரைத் தேர்ந்தெடுக்கச் செய்கிறோம். அந்த உரையாடலுக்கான நேரமும் எங்கள் பணியின் ஒரு பகுதி என்று நினைக்கிறேன்.
இது புதிய மரச்சாமான்களை உருவாக்குவதற்கும் உதவுகிறதா?
ஆம். பழுதுபார்க்கத் திரும்பும் பொருட்கள் பயன்பாட்டிற்குப் பிந்தைய நிலையைச் சொல்கின்றன. இங்கே அழுத்தம் ஏற்படுகிறதா? இந்தப் பாகத்தை மாற்ற முடிந்தால் இன்னும் நீடிக்குமா? பட்டறைக்குள் மட்டும் சிந்தித்தால் தெரியாதவை அடுத்த வடிவமைப்பில் உதவுகின்றன.
CHAPTER 03
அடுத்த உரிமையாளரிடமும்
ஒப்படைக்கக்கூடிய பணி.
பட்டறைக்கு எப்படிப்பட்ட எதிர்காலத்தை விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறீர்கள்?
பழுதுபார்க்கும் அனுபவம் சில கைவினைஞர்களின் நினைவில் மட்டும் இருக்கக் கூடாது. பொருட்கள், முறைகள், தயங்கிய விஷயங்களையும் இளைஞர்கள் படிக்கும்படி பதிவு செய்கிறோம். கைகளின் உணர்வைக் காகிதத்தில் மட்டும் கடத்த முடியாது; ஆனால் சிந்தித்த பாதையைப் பதிவு செய்யலாம். அந்தப் பதிவுகளைக் கொண்டு சேர்ந்து பணியாற்ற விரும்புகிறேன்.
பழுதுபார்த்த நாற்காலியைத் திருப்பிக் கொடுத்தபோது, “ஒருநாள் குழந்தையிடம் கொடுக்க விரும்புகிறேன்” என்றார் வாடிக்கையாளர். நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிந்தைய எதிர்காலத்தை முழுமையாகக் கற்பனை செய்ய முடியவில்லை. ஆனால் முன்னுள்ள ஒரு நாற்காலியை அடுத்தவரிடம் கொடுக்கக்கூடிய நிலையில் வைப்பதை இன்றே தொடங்கலாம்.
நிறுவனமும் அப்படித்தான் இருக்கலாம். என் தலைமுறையிலேயே அனைத்தையும் முடிக்க முயலாமல், அடுத்தவர் மேம்படுத்த இடம் விட வேண்டும். தந்தையிடமிருந்து பெற்ற பணியை அப்படி ஒப்படைக்க விரும்புகிறேன்.
